Iglaki
29 lipiec 2007 - Kategoria IglakiUrządzając działkę coraz częściej decydujemy się na sadzenie iglaków. W szkółkach i w punktach sprzedaży oferta różnych gatunków i odmian jest coraz bogatsza. Zachwycamy się ich zróżnicowanym pokrojem - kolumnowym i wysmukłym - zwłaszcza u cyprysików i tui - niskim i rozpostartym u jałowców, które przykrywają powierzchnię ziemi. Możemy dobrać barwne odmiany o żółtym lub niebieskim zabarwieniu igieł czy łusek i przeplatać je odmianami o intensywnej zieleni. Jednak nasze działki mają niewielką powierzchnię, a kwatera roślin ozdobnych jest jeszcze mniejsza, dlatego szczególnie ważny jest trafny wybór gatunków i odmian. Powinny to być rośliny wolno rosnące. Musimy też pamiętać, że nawet wolno rosnące krzewy iglaste, z czasem rozrastają się i stają się coraz wyższe i szersze.
Aby pomóc Państwu w wyborze odpowiednich gatunków i odmian drzew i krzewów iglastych przedstawiamy dobór iglaków polecanych i przydatnych w ogrodach działkowych i w niewielkich ogrodach przydomowych, wraz z podstawowymi informacjami o ich wymaganiach i uprawie.
Drzewa i krzewy iglaste w porównaniu z roślinami liściastymi mają tę zaletę, że ich igły (z nielicznymi wyjątkami) nie opadają na zimę. Są dekoracyjne przez cały rok i stanowią doskonałe tło dla innych roślin. Zawarte w igłach i łuskach olejki eteryczne wpływają korzystnie na nasze samopoczucie, zwłaszcza w upalne dni. Iglaki rosną lepiej na glebach lekko kwaśnych, dotyczy to zwłaszcza cyprysików, sosen, tui i świerków. Tylko nieliczne, jak cisy i jałowce sabińskie, lubią glebę z niewielką zawartością wapnia. Oczywiście stanowiska pod rośliny iglaste powinny być starannie przygotowane. W czasie sezonu wegetacyjnego należy je nawozić i podlewać, wtedy rozwijają się lepiej i mają intensywniejsze zabarwienie igieł.