Ogrodnictwo: porady ogrodnicze

Pochodzą z tropikalnych rejonów południowej i centralnej Afryki. Okres suszy mogą przetrwać dzięki soczystym bulwom. Ich kwiaty o żywych barwach i ciekawe) budowie wnoszą do ogrodu dużo egzotyki.
Montbrecja ogrodowa {Crocosmia x crocosmiiflora) występuje u nas jako mieszaniec ogrodowy kilku gatunków. W ogrodzie kwitnie od lipca do września. Osiąga wysokość 1 m. Liście ma równowąskie zebrane w gęste kępy. Jedna roślina wydaje na długich, delikatnych pędach zwykle 5 kwiatostanów. Są to giętkie, jednostronne kłosy, które składają się z szeroko otwartych, najczęściej żywo pomarańczowych kwiatów, o jasnej i wąskiej gardzieli. Dostępne w sprzedaży odmiany różnią się barwą kwiatów i ich wielkością. Do najbardziej znanych należą: ‘Aurora’ o kwiatach pomarańczowych i ‘Lady Oxford’ o kwiatach czerwonych. Roślina tworzy drobne bulwy o obwodzie 5-6 cm, pokryte łuskami. Sadzenie bulw w ogrodzie przypada na drugą połowę maja. Bulwy przed sadzeniem moczy się w letniej wodzie, aby nieco zmiękły. Montbrecję sadzi się na głębokość 8-10 cm. Termin kopania bulw przypada na przełom września i października. Stare, zaschnięte bulwy
trzeba wyrzucić, a młode oddzielić, oczyścić, przesypać torfem i przechować w skrzynkach lub doniczkach, w chłodnych pomieszczeniach do następnego roku. Wielkokwiatowe odmiany krokosmii trzeba wykopywać co roku. Odmiany drob-nokwiatowe wymagają przykrycia na zimę ściółką z liści lub słomą. Montbrecja najlepiej rośnie w miejscach nasłonecznionych i osłoniętych od wiatru, np. przy południowej ścianie domu lub przy żywopłocie. Ładnie wygląda w ogrodach natura-listycznych na planie łąki. Kwiaty krokosmii zachowują trwałość w wodzie przez ok. 10 dni. Mogą więc być ciekawym dodatkiem do bukietów.
Wiotkie pędy i delikatne kwiaty nie oddają siły, z jaką glorioza Rotszylda {Gloriosa x rothschil-diana) potrafi wspinać się po podporach. Jest to możliwe dzięki czepnym wąsom na końcach liści. Kwiaty gloriozy wyrastają pojedynczo na cienkich szypułkach. Płatki mają koralowoczerwone, żółto obrzeżone i pofalowane, a sztywny słupek otaczają duże, łukowato wygięte pręciki. Podłużne bulwy gloriozy okrywa delikatna, brunatna skórka, która nie chroni ich jednak przed uszkodzeniami. Dlatego z bulwami gloriozy należy się bardzo ostrożnie obchodzić. Do ogrodu można ją sadzić dopiero po ostatnich przymrozkach. Do sadzenia wybiera się jedynie bulwy z nabrzmiałymi pąkami, które układa się poziomo w ziemi, na głębokości 8 cm, w ilości 6 sztuk/m2. Glorioza wydaje pierwsze kwiaty pod koniec lipca i kwitnie do połowy września. Po kwitnieniu i zaschnięciu nadziemnych części rośliny, można przystąpić do kopania bulw. Glorioza uprawiana w gruncie łatwo przemarza i dlatego bulwy trzeba wykopywać co roku, nie później niż na początku października. Stare, pokurczone bulwy usuwa się, a młode rozłamuje w przewężeniu, suszy, przesypuje torfem i przechowuje w skrzynkach do następnego roku. Wymarzonym miejscem dla gloriozy jest zaciszna i nasłoneczniona część ogrodu z trejażem lub pergolą. W takich warunkach roślina bardzo dobrze rośnie i obficie kwitnie. Kwiaty gloriozy można ponadto wykorzystać do małych, eleganckich bukiecików.