Cięcie letnie

29 lipiec 2007 - Kategoria Cięcie letnie 0

Cięcie drzew i krzewów owocowych w ogrodach wykonujemy rzeważnie na przedwiośniu, w marcu i kwietniu. Cięcie letnie jest zazwyczaj zabiegiem uzupełniającym w stosunku do cięcia wiosennego,
ale nie zawsze. Owocujące czereśnie i wiśnie lepiej jest ciąć po zbiorach na przełomie lipca i sierpnia, niż na wiosnę.  Latem można usuwać lub skracać w zasadzie tylko pędy tegoroczne, na których nie ma owoców. Pożytki z takiego cięcia są następujące:

- ograniczenie rozwoju niektórych chorób, zwłaszcza mączniaka jabłoni i zgorzeli kory,
- regulowanie wysokości i rozpiętości koron drzew,
- nadawanie drzewom pożądanego kształtu,
- odsłanianie owoców, aby nabrały ładnego rumieńca.
Cięcie sanitarne, eliminujące łatwo widoczne objawy chorób można robić przez całe lato. Najwięcej szkody na działce może spowodować mączniak jabłoniowy, który pojawia się na końcach młodych pędów, od maja aż do końca lata, w postaci szaro białych liści, jakby posypanych mąką. Mączniak może zahamować całkowicie wzrost młodych drzew i zmniejszyć plon z drzew starszych do 1/4. Kilkakrotne, systematyczne wycinanie pędów skutecznie eliminuje tę chorobę z działki. Wycięte pędy trzeba kompostować z odpadkami roślinnymi lub palić. Nagłe zasychanie pędów lub gałęzi na drzewie to objaw zgorzeli kory powodowany przez kilka rodzajów grzybów chorobotwórczych lub bakterii. Zawsze warto zobaczyć, w którym miejscu zgorzel wystąpiła i wyciąć chorą gałązkę poniżej tego miejsca 20-30 cm dalej, razem z pozornie zdrową częścią. Tak pozbędziemy się sprawcy choroby. Wycięte gałązki trzeba palić.
Jeżeli przeznaczyliśmy dla drzewa określoną przestrzeń, w której musi się ono zmieścić, to konsekwentnie musimy ograniczać jego ekspansję wzwyż i na boki. Cięcie zimowe będzie w takim przypadku mało skuteczne, zaś cięcie letnie - doskonałe. Wykonujemy je nie wcześniej jak po połowie lipca, by nie wywoływać wzrostu wtórnego. W tym czasie, najlepiej na przełomie lipca/sierpnia, wycinamy na gładko wszystkie pędy długie (mające powyżej 30-40 cm), a zostawiamy krótsze. Zaraz po cięciu drzewo będzie niższe i mniejsze. Pozostawione pędy zaowocują i przestaną rosnąć. Rozmiary korony ustabilizują się. Takie cięcie można wykonywać na wszystkich gatunkach drzew.
Na poziomych konarach śliw i grusz pojawiają się dosyć często bardzo mocne pionowe pędy długości od 50 do 100 cm, z których pożytku nie ma, ponieważ nie są one zdolne do owocowania. Powodują natomiast nadmierne zagęszczenie w koronie i niedostatek światła słonecznego. Te silne pędy, zanim jeszcze dorosną do ostatecznej długości, już w połowie czerwca warto uszczykiwać lub ciąć sekatorem w odległości od 20 do 30 cm od konaru, z którego wyrastają. Cięcie w czerwcu spowoduje wzrost wtórny, lecz każdy z pędów rozgałęzi się. Zamiast jednego silnego pędu pojawią się 2-3 słabsze. Być może, że wiosną jeden z silniejszych trzeba będzie wyciąć. Słabsze pozostaną jako pędy owoconośne zakończone pąkami kwiatowymi.
Sadownicy wykonują najwięcej cięcia na przełomie lipca i sierpnia, wycinając z jabłoni wszystkie silne pędy zwane wilkami, by do korony przenikało więcej światła słonecznego, a jabłka nabrały rumieńca. Cięcie takie trzeba wykonać selektywnie. Tegoroczne pędy słabsze, mające 20, 30, 40 cm długości, rosnące skośnie, łukowato, poziomo lub skierowane w dół, pozostawiamy na owocowanie. Pędy mocne rosnące pionowo do góry wycinamy zarówno w środku korony, jak i u wierzchołka. W ten sposób korona stanie się luźna i otwarta na słońce, a jabłka nabiorą pięknego rumieńca.